U bent hier

Bemiddelingskosten bij huurwoningen

Veel bemiddelaars van woonruimte brengen nog steeds onterecht bemiddelingskosten (contractkosten, marketingkosten, verhuurkosten, administratiekosten, commissiekosten, advieskosten, makelaarskosten, courtage, eenmalige kosten huurder, enz.) in rekening bij huurders. Met de wet Tegengaan dubbele bemiddelingskosten bij onzelfstandige woonruimte wordt per 1 juli 2016 in de wet opgenomen dat het verboden is consumenten om bemiddelingskosten voor huur van kamers en etages te vragen als de bemiddelaar (ook) voor de verhuurder bemiddelt. Voor zelfstandige woonruimte bestond dat verbod al langer.

Nieuw: verbod om bemiddelingskosten bij de kamerhuurder in rekening te brengen

Tot 1 juli 2016 mocht een verhuurbemiddelaar wel bemiddelingskosten in rekening brengen aan huurders van onzelfstandige woningen (kamers en etages), als hij voor de verhuurder bemiddelt.

Bestaand: verbod op dubbele bemiddelingskosten bij zelfstandige woningen

Het verbod op dubbele bemiddelingskosten bij verhuur van zelfstandige woningen (eengezinswoningen en appartementen) bestond al langer, sinds begin jaren ’90: als de bemiddelaar (ook) voor de verhuurder bemiddelt en de aspirant-huurder is een consument, dan mag de bemiddelaar geen bemiddelingskosten aan de (aspirant-)huurder vragen.

Rechtstreeks contact met de verhuurder

Als een aspirant-huurder direct met de verhuurder in overleg is over beschikbare woningen, dan is er geen sprake van bemiddeling. In dat geval brengen verhuurders soms “contractskosten” in rekening.

Contact via een bemiddelaar

Als een aspirant-huurder wel via een bemiddelaar overlegt over huurwoningen van verhuurders, dan mag die bemiddelaar geen kosten in rekening brengen bij de huurder als de bemiddelaar voor de verhuurder bemiddelt.